Sa netzessidade de tènnere un'istandar pro sarvare sa limba

Sa realtade nostra est uguale a cussa de medas àteras regiones italianas e istrànzas, in ue no esistit una forma ùnica de sa limba faeddade ma nde esistint variantes medas. Custu est unu problema chi si podet risòlvere adotende una forma iscrita cun règulas chi siant uguales pro totus, gasi chi cale si siat pessone podat iscrìere cun s'istandard ma sighire a faeddare comente at semper fatu. Sa limba sarda at tentu prus una traditzione de oralidade ma est solu cun una forma iscrita chi at a pòdere sighire a esìstere.
Una cummissione de istudiosos aiat creadu unu primu istandard LSU (limba sarda unificada) in su 1999 a pustis in su 2006 dae cussa prima proposta est nàschida sa LSC (limba sarda comuna) normas linguìsticas de riferimentu a caràtere isperìmentale pro sa limba iscrita de s'amministratzione regionale. Ma custu istandard no est galu atzetadu dae totus e at fatu nàschere polèmicas mannas, criticas e discussiones medas galu apertas.

Ma sa Limba nostra a in ue est andende?

"M' agradat su sardu ca est sa limba de s'anima mea" naraiat Piero Marras in una publitzidade fata custos annos colados dae s'Ufìtziu de sa Limba Sarda de sa provìntzia nugoresa...
In custos ùrtimos annos su sardu nd'at fatu de camminu...... prus chi non in sos ùrtimos trinta!
E custu gratzias a totus sos chi ant e sunt traballande ca sunt cunvintos chi sa limba nostra depet abarrare e podet abarrare bia.
Sa limba sarda amada e odiada dae sos sardos e totu a in ue est andende?
Sunt medas sos chi nàrant de èssere amigos de sa limba ma sunt pagos sos chi credent a beru in custa limba....
Comente sutzedit a sas pessones sa limba tenet amigos veros e amigos frassos e a custos devet istare atenta meda ca la sunt lassende sola in custu momentu de bisòngiu.

Su Tempus de sa pizzinnìa

A sos tempos de sa pizzinnia, in bidda, totus chistionaiamus in limba sarda. In domos nostras no si faeddaiat atera limba. E deo, in sa limba nadìa, cominzei a connoscher totu sas cosas de su mundu. A sos ses annos, intrei in prima elementare e su mastru de iscola proibeit, a mie e a sos fedales mios, de faeddare in s'unica limba chi connoschiamus: depiamus chistionare in limba italiana, "la lingua della Patria", nos nareit, seriuseriu, su mastru de iscola. Nois no connoschiamus sa limba italiana e, pro cussu, non istaiamus mudos de fronte a su mastru ma, tra nois, sighemus a faeddare in sa limba de mama. Su mastru, cando nos intendiat alleghende in sardu, non daiat ses azzotadas subra sas manos, tres pro donzi manu. E, tando, istaiamus mudos puru tra nois. Gai, totus sos pizzinnos de idda, intraian in iscola abbistos e allirgos e nde bessian tontos e cari-tristos. Pro cussu, come chi so bezzu, s'idea mia est custa: de azzotare subra sas manos a totus sos italianos chi non faeddan sa limba sarda.

Francesco Masala

Abbaidae custu video de Piero Marras e ascurtae... in pagos minutos nos contat e cantat totu s'istòria nostra!

Amus de la difender...

Amos de la difender su dovere
A sos chi sun ancora in pitzinnia,
sa limba chi tenian una ‘ia
jajos e babos nostros in podere.

Remundu Piras